สร้างแบรนด์ส่วนตัวในอาชีพ: จริงจำเป็นแค่ไหน และทำยังไงให้ได้ผล
แบรนด์ส่วนตัว ตอนนี้ห่างไกลจากความหรู
พูดถึง "แบรนด์ส่วนตัว" แล้ว หลายคนคิดว่านี่เรื่องสำหรับ CEO บิ๊กๆ หรือคนหนึ่งที่มี 100 กว่าพันโฟลโลเวอร์เท่านั้น ความจริงมันไม่ได้ห่างไกลขนาดนั้น
แบรนด์ส่วนตัวคือการทำให้คนรู้จักคุณอย่างแท้จริง ว่าคุณมีทักษะอะไร มีค่านิยมอะไร ทำงานยังไง และที่สำคัญที่สุด—ทำไมคนต้องทำงานกับคุณแทนคนอื่น อันนี้ใช่เรื่องจริง ไม่ว่าคุณจะเป็นพนักงานข้าราชการ ฟรีแลนซ์ โปรแกรมเมอร์ หรืออะไรก็ตาม
ทำไมต้อง "สร้าง" แบรนด์ตั้งแต่เนิ่นๆ
นี่คือเรื่องตลก: คนส่วนใหญ่ไม่เคยคิดเรื่องนี้จนกว่าพวกเขาจะตกงาน หรือเหลิงเลพบว่าตัวเองขึ้นราคาไม่ได้ในตลาดแรงงาน
แต่ความจริงคือการสร้างแบรนด์ส่วนตัวเป็นเรื่องระยะยาว คิดให้มันแบบลงทุน ไม่ใช่กลเม็ดสุดท้ายเพื่อขอเงินเดือนสูง เมื่อคุณสร้างมันเอาไว้ตั้งแต่ตอนไม่ได้ต้องการมันก็ได้ เมื่อต้องการแล้ว มันก็พร้อม
เรื่องที่ควรระวัง: คนจะจำตัวคุณบนพื้นฐานที่คุณให้เมื่อมีเวลา ไม่ใช่เมื่อคุณขึ้นเงินค่อนวัน
สถานการณ์จริง: ทำไมคนบางคนถูกหน้ากำไก
สมมติว่าคุณเป็นแอคเคาท์แมนเจอร์ ทำงานดีพอ แต่ไม่มีใครนอกบริษัท รู้จักคุณ วันหนึ่งบริษัทยุบแผนกของคุณลง คุณออกไปหางานใหม่—เจ็บใจ แล้วต้องแข่งกับหมู่คนทั่วไป โดยไม่มีชื่อเสียง ไม่มีคนส่งซัพพอร์ต
ขณะเดียวกัน เพื่อนร่วมงานของคุณคนนึงที่เก่งๆ เท่าๆ กัน แต่เขาเขียนบทความเกี่ยวกับเรื่องแอคเคาท์เป้ Your บล็อก เขาแชร์ความเห็นเรื่องการจัดการบัญชีบน LinkedIn บ้าง ช่วยเพื่อนๆ คิดเรื่องรายได้ถ้าสม พอ สักพัก เลยมีคนรู้จักเขา บ่นแบบ "อ้อ รู้จักจากออนไลน์" เลยเรียกไปทำงาน
ทั้งคู่มีความสามารถเท่า แต่ตัวจริงคือตัวที่มองเห็นอาจจะจบแล้ว
อะไรคือ "แบรนด์" ที่สำหรับทุกคน
ให้คิดง่ายๆ: แบรนด์ส่วนตัวมี 3 ส่วนหลักๆ
1. คุณรู้ว่าคุณเก่งอะไรแน่ชัด
งี่ ๆ นะ แต่คนจำนวนมากไม่รู้ตัวจริงๆ ว่าของตัวเองดีในอะไร พวกเขารู้แค่ว่าทำงานได้ ทำงานเรียบร้อย แต่เมื่อถูกถามว่า "จุดแข็งของคุณอะไร" ก็งงลง
ขั้นแรกจึงต้องเอา 10-15 นาทีมานั่งคิด ว่า:
- ไหนคือกิจกรรมที่ทำแล้วคนขอความช่วยเหลือจากคุณเสมอ
- ไหนคือความสามารถที่เพื่อนร่วมงานยอมรับ
- ไหนคือสิ่งที่คุณสอบได้ หรือพูดปกติได้ตั้งกว่า 30 นาที
ตัวอย่าง: คุณอาจเก่งในการเขียน ดีในการนั่งแก้ไข งาน ของใครสักคน ที่ลวก แล้วสุดท้ายออกมาดี ตรงนี้คือ "จุดแข็ง" ของคุณ ไม่ใช่แค่ "เขียน" แต่เป็น "เขียนให้ดีกว่าเดิม"
2. คุณแสดงมันให้คนอื่นเห็น
เฮ้ว นี่คือตรงที่หลายคนออกทะเล อยากทำแต่กังวลว่าจะดูโม่งเหรอ ดูนิยมตัวเอง ดูแบบจ้องสิ
มันไม่ใช่แบบให้คุณลงรูปตัวเองทุกวัน หรือดูไลค์ เข่นแต่ ลำบากแรง การแสดงความสามารถจากจริงก็ง่ายกว่านั้น:
- บอกมา: บอกว่าตัวเองเก่งหรือมีสอบเป็นต่อเรื่องอะไรผ่านทางการพูดคุยธรรมชาติ ไม่ต้องดึก ดำเนิน
- แชร์: แชร์ความเห็น เคล็ดลับ หรือบทเรียนจากการทำงาน บ้านของคุณเอง ไม่ใช่สุยฟ็องไทม
- ช่วย: ช่วยแต่ความสามารถของคุณ ไม่ต้องรอให้มีคนขอ บ้างทีเอาใจ
- สอน: ถ้ามีโอกาส สอนคนอื่นสิ่งที่คุณรู้ ผ่านทำงาน เมนเทอร์ หรืออย่างไรก็ได้
ลองดู: ช่างเสริมสวยคนนึงที่ post ภาพงานของเขาทุกสัปดาห์ บอกเทคนิค ตอบคำถาม จะมีคนจำเขากว่าช่างเสริมสวยที่เงียบไป ถึงแม้ว่าทั้งคู่อาจเก่งเท่าๆ กัน
3. ความสอดคล้องกับค่านิยม
นี่สำคัญ แต่มักถูกมองข้าม แบรนด์ที่ชื่นชอบนั้นมาจากการที่คนเห็นการกระทำ ทรรศนะ หรือทางเลือกของคุณ อีกคัน
ตัวอย่าง: ถ้าคุณพูดถึงความสำคัญของ work-life balance แต่คุณเสมอเอาข้อความในเวลา 11 โมงเด็ก เห็นได้ว่ามีปัญหา คนจะ "รู้สึก" ได้ว่านั่นเป็นแค่ "สิ่งที่บอก" ไม่ใช่ "สิ่งที่ทำ"
หรือ ถ้าคุณพูดว่าเชื่อในการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน แล้วตอบคำถามหาท่วงผู้คนด้วยความเต็มใจ มันก็ครบ
เริ่มต้นจากไหน (จริงจัง)
ขั้นแรก: เขียน "Personal Brand Statement"
นี่ไม่ใช่บญชี CV ที่เหรือหา มันง่ายกว่านั้น แค่เขียนคำตอบ 3 ข้อนี้:
- ฉันเก่งอะไรที่คนต้องการ
- ฉันแตกต่างจากคนอื่นตรงไหน (เช่น วิธีการทำงาน ค่านิยม สาเหตุที่ทำ)
- ฉันรับผิดชอบให้ใครได้ข้อกำไรอะไร
เช่น: "ฉันช่วยบริษัทขนาดกลางจัดระบบการบัญชีให้มีประสิทธิภาพ ฉันรู้จักปัญหา SMEs เพราะทำงานในนั้นมานาน ฉันแตกต่างเพราะอยากให้มันเข้าใจง่าย ไม่เทพสูง"
เท่านี้เอง จากนี้คุณก็มี "สาร" ของตัวเองแล้ว
ขั้นที่สอง: เลือกแพลตฟอร์ม 1-2 ที่เหมาะ
ไม่ต้องฮวกทั้งโลก สำหรับงานธุรกิจหรืองานสำนักงาน LinkedIn ก็ดี สำหรับงานสร้างสรรค์อย่างการออกแบบหรือการเขียน ก็ขึ้นอยู่กับธรรมชาติ
แต่ทีเด็ดคือ: ที่ไหนก็ได้ถ้าคุณมีตัวตน ช่วยโพสต์ 2-3 ครั้งต่อเดือน ตอบความเห็นจริงจัง ทำให้คนเห็นว่าคุณรู้เรื่องไม่ใช่แค่บอก
ไม่ต้องเยอะหรือยิ่งใหญ่ เพียงแค่สม่ำเสมอ
ขั้นที่สาม: ทำให้มันเป็นธรรมชาติ
นี่คือตรงที่บันกี่คนล้มเหลว พวกเขา "พยายามสร้าง" แล้วมันดูเป็นการแสดง
เคล็ดลับ: ทำจริงก่อน บอกทีหลัง ไม่ใช่วิธีอื่นรอบ
เช่น ถ้าคุณมีประสบการณ์ช่วยเหลือฝ่ายขายจากแนวทางของตัวเอง ไม่ต้องรอให้คนขอ แชร์มา คร่าวๆ ว่า "เมื่อนัก วันมา หนึ่งคน ขายยากซะ ฉันช่วยมองขอบเขต ปรากฏว่า... [บอกผล]" นั่นคือแบรนด์ แบบเป็นธรรมชาติ
ฟัง แล้วกังวลอะไรสำหรับตัวเอง?
"ถ้าฉันพูดไป แล้วคนเลือกไม่ใช้ฉัน?"
นั่นมันจริง แต่มองตรงกันข้าม: ถ้าคุณเงียบไป ก็ไม่มีคนเลือกคุณอยู่แล้ว
การเสี่ยงเล็กน้อยคือราคา
"แบรนด์ส่วนตัว คือการเห็นแก่ตัว"
นี่อาจเป็นมุมมองไทยๆ ที่ "ควรลดวาง เงียบอยู่" แต่ความจริงมันอยู่ที่ "จุดประสงค์" ถ้าจุดประสงค์คือแชร์ความรู้ ช่วยคนอื่นให้เห็นว่าตัวเองมีค่า ขอแต่ระหว่างสำหรับตัวเอง—นั่นไม่ใช่ "เห็นแก่ตัว" มันคือ "กำหนดตัวตน"
"ตอนนี้ยังตอนไหน ฉันไม่เก่ง"
นั่นสิ เริ่มต้นจากตรงนี้พอดี ไม่มีใครเกิดมาเก่งแล้ว บ้านแบรนด์สำหรับผู้เรียนรู้ที่เปิดใจ มี "ผู้กำลังเรียน" ไม่ใช่ "ผู้รู้ทั้งหมด"
บล็อกทีเขียนว่า "วันนี้ฉันเรียนรู้ว่า..." มันตรงก็ไม่โหลด อีกอันคือหลัก
ตรวจสอบตัวเองก่อนจบ
คิดดูว่าคนจะพูดถึงคุณว่าอย่างไร ถ้าคนอื่น 5 คนเลือกพูดถึงคุณ พวกเขาจะพูดอะไร? ถ้าคุณยังไม่รู้ หรือ "คงไม่มีใครพูด" แล้ว นั่นคือทีที่ต้องทำการเปลี่ยนแปลง
แบรนด์ส่วนตัวไม่ใช่เรื่องมหกาพยาบาท มันเป็นการลงทุนในตัวเองระยะยาว อันเดียว ท่มี อีก 10 ปีข้างหน้า คุณจะยินดีกว่า "เคย" ทำมันหรือ "อยาก" ทำ
ลองเริ่มเล็กน้อย แชร์ความเห็น โพสต์บทความเก่าของคุณ ช่วยเหลือใครสักคน บ่นผลก็ปัง เดือนๆ ไปอยู่ โดยไม่ต้องวิตกกังวล
ใหม่ก็ที่นี่ ใจใหญ่ขึ้นหน่อย
